ŞAİRİN ÖYKÜSÜ Midesinden ağzına doğru ilerleyen ve durmadan artan huzursuzluk duygusu elle tutulabilir bir ağrıya dönüşüyordu. Gazetenin üçüncü sayfasının üzerine kamburunu çıkararak eğilmiş, bir adamın bir köpeği arabasına bağlayarak işkence edişinin haberini okuyordu. Harfler satırlardan havalanıyor, yazılar zaman zaman netliğini kaybediyor, okunmaz hale geliyordu. Tansiyonu iniyor ya da çıkıyor olmalıydı. Göz kararması, baş dönmesi, kulak çınlaması, mide bulantısı ve aynı anda midesinin korkunç ağrısı , şakaklarında zonklamalara neden olmuştu. Bayılsa bu lanet an daha çabuk bitecek, sonrasında belki hiçbir şey hatırlamayacaktı ama dünya o kadar adil bir yer sayılmazdı. Ne yazık ki en çok acı çekenlere , en kötü haberlere şahit olma ödevi verilmiş bir dünyada yaşıyorduk. Bir balon gibi içini patlayıncaya kadar üzüntüyle, acımayla, öfke ve şiddetle doldurdu. _ Amına koduğumun iti, dedi. Tıpkı balonun patladığında çıkardığı o ses gibi tekrar duymak istemeyeceğimiz ses
Kayıtlar
2018 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
- Bağlantıyı al
- E-posta
- Diğer Uygulamalar
ENKAZ Bulaşık yıkarken aniden çöktüm. Musluğu bile kapatamadım. Elim kolum sabun köpüğüydü. Vücudum bir anda pelte gibi dağılıvermişti. Gözyaşlarım biri düğmeye basmış gibi otomatik olarak akmaya başlamıştı. O ağlama krizlerinden biri daha biliyordum. Biliyordum geçecek. Bu kasılmalar, bu kolumu kaldıracak gücümün kalmayışı , bu nöbetler mutlaka bitecekti. Yorgunum. Pencereden bir kafa uzansa mesela, ya da saksımdaki begonviller konuşmaya başlasa : _ Bekle; iki ay sonra bulaşıkları kim yıkayacak diye kavga ettiğinizi unutacaksın, üç ay sonra Sodom Gomore’ yi eline alıp altı çizili cümlelere bakabileceksin, dört ay sonra rakı içebilecek, beş ay sonra ‘’ Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim ‘’i dinlerken ağlamayacak hatta şarkıyı söyleyebileceksin, dese. Ne olur biri onu ne zaman unutacağımı bana söylese. Biri ya da bir şey onunla anılarım arasında perde olsa. Ne olur? Kalktı. Musluğu kapattı. Toparlanmalıyım. Ben dünyaya onunla gelmedim ki. Ne olmuş terk edildiysem? Düny
öykü, Bay Kahraman Bir Kraldır!
- Bağlantıyı al
- E-posta
- Diğer Uygulamalar
Bay Kahraman Bir Kraldır! Irmak kenarı dinlenmek için iyi bir yerdir. Suyun şırıltısı insana bir süre sonra ninni gibi gelir. Öyle huzurlu bir yerdir ki gelip geçen birilerini istemez insan. Mütemadiyen öten kuşların sesleri bile burada yemekten sonra yenilen tatlı gibi fazlalık hissi uyandırır. Yorgun bir adam için muhakkak sığınılacak en güzel limandır ırmak kenarı. Bay Kahraman da el arabasıyla sokak sokak dolaşıp yeterince kağıt topladıktan sonra bir parça dinlenmek ve cıgarasını tüttürmek için buraya geldi. Arabayı hemen arkadaki büyük yalankoz ağacının dibine yasladı. Sıcaktan sırtına yapışmış gömleğini de çıkarıp ağacın dalına astı. Ne çıkar uçsa alt tarafı on paralık eski gömlek. Ama Bay Kahraman uçmamasını garantiye almak için gömleğin kollarını sıkıca dala bağladı. Dünyada sadece iki gömleği olan bir adamın böyle yapması bize tuhaf gelmemeli. Anlıyorsunuz ya fakirlik pek fena bir şeydir. Adama ırmak kenarında bile tam bir keyif yaptırmaz. V
ÖYKÜ, GELİNCİKLER
- Bağlantıyı al
- E-posta
- Diğer Uygulamalar
GELİNCİKLER Beyaz Toros arabanın, tozlu arka camından bakarken gördüklerim mıh gibi çivilenmiş gözlerime. Ne yapıyorlar, ne konuşuyorlar? Anne neredesin? _ Resmi nikahı geciktirmeyesin Recep, jandarma dert olmasın başımıza. _ Yakında yaparım Allah’ın izniyle emmi. … Gelin olacaksın dedi annem. Süt sağmaktan çatlamış ellerime baktım. Sobanın önüne serdiğimiz gazetedeki, boyalı kadına baktım. Emine’yle atladığımız ip vardı köşede ona baktım. _ Gelinlik mi giyeceğim anne? Yaşasın! Kırmızı dudak boyası sürecekler mi bana ? Süreceklermiş. Bıyıklı bir ağabey gelip gitmeye başladı sonraları bize. Babama bir tomar para, anneme altın bir kemer verdi. Yağlı kavurma kazanını yıkarken , duyuyordum: _ Elinden iş gelir mi? _ Gelmez mi, yüz davar sağar bana mısın demez. _ Yaşı kaç? _ On beşine girdi yenice. Okuması yazması var ama şart olsun ergen olunca bıraktırdım okulu. Kardeşlerine baktı evde. _ İyi etmişsin emmi. Kız kısmısı gün görmeyecek ki
- Bağlantıyı al
- E-posta
- Diğer Uygulamalar
![Resim](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOP98FNLcovqrHFa9oDPTSJMmdQVKeu1AoaXxlAQp37pf6x35uakTuCOL2pCYd8vKX4auRkory2Od5QsXPq1DMLLoheStOjEh7OeLHDeeKeQCxR8B77yVYQFe-Q0dC02QNBbjFIHdgrno/s320/giphy.gif)
GİDİŞAT AMCA Çocukluğum, Trakya da bir sahil kasabasında geçti. Pırıl pırıl denizimiz, altın rengi kumsalımız olmasına rağmen nedense tek turist uğramazdı bizim yöreye. Gazeteler rengarenk turizm patlamalarından bahsederken sarışın kişiler sadece gazetelerde görünüyordu bize. İhtiyaç duyulmadığından olacak kasabamızda yalnızca bir otel vardı. Bu tek otel ,kasabanın medar ı iftiharı Yıldız Oteliydi. Küçük ve bakımlı bir oteldi bu. Bahçesinde küçük fıskiyeli havuzu, ışıklı tabelası, döner kapısı vardı. Otelde; her işe koşan Adil Ağabey, aşçı Dursun Amca ve bir de temizlik işlerini gören annemle beraber toplam üç personel çalışıyordu. Bu otelin sahibi eski bürokratlardan Gidişat Amcaydı. Gerçek adı Muzaffer olan yaşlı amcanın arkasından herkes Gidişat Amca diye bahsediyordu. Yüzüne karşı bir şey söylemek lazım gelirse ancak o zaman Muzaffer Bey dediklerini duyuyordum. Seksenine merdiven dayadığını düşündüğüm bu amca kırmızı benizli, apapak saçlı , şişmanca iri yarı bir a